دیروز جای همتون خالی مهمان خان کبریایی حضرت رضا (ع) بودم.وقتی اون همه زائر رو دیدم که گرد حریم حرم امامشان میگشتند.ناگهان زمزمه کردم که:یا رضا کی میگه که غریبی غریب که این همه زائر نداره،غریب اونه که حتی یه شمع و چراغم نداره.
این زیارت بهانه ای شد که چند کلمه ای در مورد زیارت امام رضا بنویسم.
امام رضا (ع) میفرماید:(( و ما من مومن یزورنی فتصیب وجهه قطره من الماءالا حرم الله تعالی جسده علی النار)) هیچ مومنی نیست که مرا زیارت کند و قطره اشکی برصورتش بغلطد مگر اینکه خدای تعالی تن او را بر آتش حرام نماید.
در جای دیگر: هر کس به زیارت من بیاید صواب حج قبول را میبرد. و از فرزند ایشان است که : صواب زیارت پدرم برابر با 1000 حج قبول است.
شاعر چه زیبا سروده که:اغنیا مکه روندو فقرا سوی تو آیند/ای به فدای تو آقا که حج فقرایی.
عکسهای زیر رو امروز از حرم گرفتم . در ضمن همتون رو دعا کردم.


یکی از ایرانیانی که مقیم لندن بود تعریف میکرد که یکروز سوار تاکسی میشود و کرایه را میپردازد.راننده بقیه پول را که بر می گرداند ، بیست پنس اضافه تر میدهد ! میگفت چند دقیقه ای با خودم کلنجار رفتم که بیست پنس اضافه را برگردانم یا نه ؟ آخر سر بر خودم پیروز شدم و بیست پنس را پس دادم و گفتم آقا اینو زیادی دادی... گذشت تا به مقصد رسیدیم.
موقع پیاده شدن راننده سرش را بیرون آورد و گفت:آقا از شما ممنونم.پرسیدم بابت چی؟گفت:میخواستم فردا بیایم مرکز شما مسلمانان و مسلمان شوم، اما هنوز کمی مردد بودم. وقتی دیدم سوار ماشینم شدید، خواستم شما را امتحان کنم. با خودم شرط کردم اگر بیست پنس را پس دادید، بیایم. فردا خدمت میرسیم! تعریف میکرد که تمام وجودم دگرگون شد.حالتی شبیه غش به من دست داد.من مشغول خودم بودم، در حالی که داشتم تمام اسلام را به بیست پنس میفروختم!!
امام علی (علیه السلام):آبروی تو همچون یخی جامد است که در خواست، آن را قطره قطره آب میکند،پس بنگر آنرا نزد چه کسی فرو میریزی؟
دست طلب چو پیش کسان میکنی دراز پل بسته ای که بگذری از آبروی خویش

شما میتوانید برداشت خودتون رو از عکس بالا در قسمت نظرات قرار بدید .بهترین نظر بعنوان متن برای عکس انتخاب و در وبلاگ قرار خواهد گرفت.
ساقیا! بده جامی، زان شراب روحانی/تا دمی برآسایم زین حجاب جسمانی
بهر امتحان ای دوست، گر طلب کنی جانرا/آنچنان برافشانم، کز طلب خجل مانی
بیوفا نگار من، میکند به کار من /خندههای زیر لب، عشوههای پنهانی
دین و دل به یک دیدن، باختیم و خرسندیم/در قمار عشق ای دل، کی بود پشیمانی؟
ما ز دوست غیر از دوست، مقصدی نمیخواهیم/حور و جنت ای زاهد! بر تو باد ارزانی
رسم و عادت رندیست، از رسوم بگذشتن/آستین این ژنده، میکند گریبانی
زاهدی به میخانه، سرخ روز میدیدم/گفتمش:مبارک باد بر تو این مسلمانی
زلف و کاکل او را چون به یاد میآرم/مینهم پریشانی بر سر پریشانی
خانهی دل ما را از کرم، عمارت کن/پیش از آنکه این خانه رو نهد به ویرانی
ما سیه گلیمان را جز بلا نمیشاید/بر دل بهائی نه هر بلا که بتوانی
باز هم غروب جمعه شد و نیامدی آقا.
و باز هم باید این شعر را زمزمه کنم تا بیایی:
شاید این جمعه بیاید شاید پرده از چهره گشاید شاید.
بازهم آدینه ای دیگر از راه سید و چشمان منتظر ما به امید دیدار یار به هر سو میدود.
اما...
آیا با خود اندیشیده ای چرا با وجود این همه منتظر !!!! چرا مهدی (عج) رخ نمینماید؟
آیا با خود اندیشیده ای چرا با وجود این همه دعا برای فرج!!! مهدی (عج) ظهور نمیکند؟
نمیدانی؟؟؟
آخر باید باور کرد که چشمهای نامحرم لایق دیدار نیستند . تو ابتدا باید محرم شوی آنگاه طالب دیدار شوی.
زیرا که :
ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت با من راه نشین باده مستانه زدند
اگه میخواهی با محبوب دلها باده نوشی کنی باید ابتدا محرم شوی.
چگونه؟
ساده است فقط باید رهرو واقعی بود، نه با زبان بلکه با عمل و دل.
شخصی به اما م معصوم گفت:چرا قیام نمیکنید؟امام فرمود:اگه به اندازه تعداد این گوسفندان رهرو و شیعه واقعی داشتم قیام میکردم. و تعداد آن گوسفندان 10-12 راس بود.
العاقل فی الاشاره))
صلت علی جسم الحسین سیوفهم فغدا لساجده الظبا محرابا
ترجمه: شمشیرهایشان بر جسم حسین (ع) نماز خواندند ،آنگاه که جسم پاکش محراب شمشیرهای سجده کننده شد.
هر اتفاق یا حادثه ای که در جهان واقع میشود 2 نوع اثر از خود به جا میگذارد یا بهتر بگویم از دو زاویه مختلف میشود به آن نگاه کرد اول : از دید ظاهری یعنی آن پیامدی که در مناسبات انسانی بجا میگذارد دوم:آن اتفاقی است که در تبادل بین عناصر بوجود میاید .برای بهتر تبیین شدن مطلب میخواهم به حادثه عظیم عاشورا با دید دیگر نگاه کنیم . هر موجود ( انسان ،گیاه،مجردات،حیوانات) و هر عنصری در طبیعت که بوسیله خداوند خلق میشود برای رسیدن به کمال خودش خلق میشود و این اسباب و علل میکوشند تا هر مخلوق خداوند به کمال واقعی خودش برسد
کمال انسان رسیدن به مقام قرب خداوند است .
کمال یک دانه روییدن است.
کمال یک درخت میوه دادن است .
کمال یک فرشته عبادت است
و از این میان چه بسیارند مخلوقاتی که به کمال خود نمیرسند یا به نهایت کمال خود نمیرسند.
کمال یک شمشیر
آن است که بر بدن بهترین خلق خداوند (حسین(ع)) بوسه زند و این کجا و آن شمشیری که بر بدن قاتلین حسن فرود میاید کجا
کمال یک نی آن است که بر لبهای حسین (ع) در تشت فرود آید و بر آن لبا بوسه زند.
کمال یک دریا اب آنست که ایثار علمدار کربلا را ببیند و عشق بازی او را با مولایش.
کمال خاک آنست که قطره قطره خون حسین (ع) را بنوشد و بدن تکه تکه اش را بر نرمی خود در آغوش گیرد
کمال یک تیر آن است که بر گلوی نازدانه ابا عبدالله بوسه زند
کمال آتش آنست که بر غریبی زینب در شب شام غریبان بسوزد.
.....
عزیزم : کمال تو آنست که به خدا برسی
کمال تو در بیهودگی نیست
عروج کن از خاک در گذر تا افلاکی شوی
جرعه ای از می ناب بندگی تو را بس است
خدا منتظر دستهایی است که به سویش گشوده شود تا عاشقانه بگیردشان.
تا حالا فکر کرده ای خدا منتظر توست عجله کن سر قرار برسی
دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
خداوند به فرشته های مقرب خود فرمود به زمین فرود آیید و مشتی خاک برگیرید تا آدمی سازم. یکایک آمدند اما زمین از دادن خاک ابا کرد .خالق ازراییل را فرستاد تا خاک برگیرد ازراییل با غضب مشتی خاک برگرفت.خالق خاک را گل نمد سالیانی این خاک در گوشه ای افتاده بود تا خداونوند از روح ربانی خویش در آن دمید تا گل مرده جان گرفت و آدم شد و از باقیمانده گل حوا را آفرید و ...و شیطان قسم خورد که همگی را گمرا خواهد کرد.
گذشت و گذشت تا رسید به من و تو...
خداوند ما را آفرید و از روح خویش دمید و در برابر مخلوقات دیگرش از انسان دفاع نمود و او را اشرف مخلوقات نامید .میدانی چرا....
تا تو آیینه خالق باشی در زمین تا خداوند همیشه به تو بنازد پیش فرشتگانش
تا تو روح خدا باشی در زمین
تا تو آیینه زیبا نمای خداوند باشی در زمین
تا تو به شیطان بفهمانی که خداوند الکی از تو دفاع نکرده
اما ما را چه شده است خیانت، برهنگی، بی بندوباری،تجاوز و هر صفت شیطانی دیگر
ای دختر زیبایی تو هدیه خداست دسیسه شیطان تو را نفریبد. زیباییت زیبا هدیه کن
ای پسر تو باید به مقام قرب برسی در بند خاک نمان.
کمی فکر
یک تلنگر
بهشت نزدیک است.
تا روز چهلم از راه رسید.
گوهرشاد بنا به قولش به دیدار جوان رفت و به او گفت که من آماده ام که به عقد تو در بیایم.
جوان تا گوهرشاد را دید از او پرسید تو که هستی و چه میگویی من تو را نمیشناسم. گوهرشاد ماجرا را برای جوان تعریفکرد.
جوان گفت: من معشوقی یافته ام که تو در برابر او ذره ای ، من چگونه از معشوقم جدا شوم و دل به عشق تو دهم.من عاشق خدا شده ام . و دوباره مشغول عبادت شد.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید