خیلی ها وقتی میمیرند نامه عملشان بسته میشود در حدیث است :اذا مات ابن آدم انقطع عمله الا من ثلاث یعنی اولاد آدم که میمیرند نامه عمل (نیکشان) قطع میشود مگر سه طایفه
1- عالمی که مردم از عملش بهره ببرند : مثلا وقتی از کتابهای حاج شیخ عباس قمی و مرحوم مجلسی استفاده میکنید در نامه عمل این مولف کتاب مینویسند.
2 – اولاد صالح کسی که از دنیا میرود ولی فرزندش را آورده اینجا طلبه کرده که حالا این طلبه کتاب مینویسد و منبر میرود و تدریس میکند در نامه عمل این پدر و مادر مینویسند. حضرت مسیح از جایی رد میشد دید یه قبر را عذاب میکنند .یال بعد که آمد رد شود دید عذاب نمیکنند گفت : خدایا من پارسال از اینجا رد می شدم صاحبش را داشتند عذاب میکردند .خطاب رسید که این یک بچه داشت امروز در مکتب خانه استادش بهش گفت:بگو بسم الله الرحمن الرحیم تا گفت: بسم الله الرحمن الرحیم عذاب از صاحب این قبر برداشته شد.
3 – صدقه جاریه،کسانی که بیمارستان میسازند و مدرسه و مسجد میسازند به اینها گفته میشود صدقه جاریه.
فرازی از سخنان حضرت آیت الله مجتهدی تهرانی(ره)
از تورات ،هر کس سکوت کرد از بلاها و مهلکه ها نجات یابد.
از انجیل،هر کس قانع باشد سیر گردد.
از زبور،هر کس هواهای نفسانی را ترک کند ، از آفات در امان خواهد بود.
روزی لقمان به پسرش گفت:ای فرزندم من در زندگی چهارصدهزار نکته آموختم و از آن هشتصد نکته را انتخاب کردم و از آن هشت نکته که به نظرم افضل و اهم بقیه بود انتخاب کردم و آن این است:
دو چیز را هرگز فراموش نکن:
خدا را و مرگ را
دو چیز را همیشه فراموش کن:
نیکی تو به دیگران را و بدی دیگران نسبت به خودت را
وچهار نکته را بیش از پیش مراقبت کن:
بر سفره ای وارد شدی شکم نگهدار
بر مجلسی وارد شدی زبان نگهدار
بر خانه ای وارد شدی چشم نگهدار
بر نماز وارد شدی دل نگهدار
در زمان متوکل عباسی یک عالم مقدس به نام" شریک" با دربار ارتباط پیدا کرد.متوکل از او تقاضا کرد که قاضی القضات شود.او با کمال شهامت گفت:دستگاه ظلم است و آن ریاست را نپذیرفت.
گفت:لااقل معلم فرزندانم باش.
گفت:آن هم اعانت به ظلم است و نمی پذیرم.
متوکل گفت:پس شام میهمان ما باش.شریک که بهانه ای برای مخافت نداشت شام سلطنتی را خورد و به خانه رفت.
وقتی به خانه رسید،افکار انحرافی در اثر خوردن مال حرام در او رخنه کرد.
فکر و توجیه شیطانی به سراغ اوآمد گفت:اگر من مقام قضاوت را بپذیرم میتوانم از این طریق خدمتی به خلق خدا بکنم.
وسوسه شیطان او را فرا گرفت و ریاست قوه قضاییه حکومت متوکل را در نظر او امری مقدس جلوه نمود.سپس با خود گفت:اگر من بتوانم فرزندان متوکل را تربیت کنم ارزشمند است و چرا این امر مقدس را نپذیرم؟ از شب تا صبح افکار شیطانی را مرور میکرد و صبح روز بعد به نزد متوکل رفت و هر دو سمت را قبول کرد.
فرازی از سخنان استاد شیخ حسین مظاهری
پسرم بدان تو برای آخرت آفریده شده ای، نه دنیا.
برای رفتن از دنیا، نه پایدار ماندن در آن.
برای مرگ، نه زندگی جاودانه در دنیا.
که هر لحظه ممکن است از دنیا کوچ کنی وبه آخرت در آیی، و تو شکار مرگی هستی که فرار کننده آن نجاتی ندارد و هر که را بجوید به آن میرسد و سر انجام او را میگیرد.
پس از مرگ بترس، نکند زمانی سراغ تو را گیرد که در حال گناه یا در انتظار توبه کردن باشی و مرگ مهلت ندهد وبین تو و توبه فاصله اندازد.
که در این حال خود راتباه کر ده ای.
پسرم فراوان به یاد مرگ باش وبه یاد آنچه که بسوی آن میروی و پس از مرگ در آن قرار میگیری،
تا هنگام ملاقات مرگ از هر نظر آماده باشی نیروی خود را افزون کن و کمر همت را بسته نگهدار که ناگهان نیاید و تو را مغلوب سازد.
نهج البلاغه نامه 31
پی نوشت:خوشا آنان که زیباترین مرگ را برگزیدن و تو آنها را مرده مپندار که زنده اند و نزد پروردگارشان روزی میخورند.
((ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون))

آمد آن روز که پرواز کنیم تا بر دوست
بازهم بعد از گذر روزها و هفته ها و ماهها نوبت به ماه رحمت رسید، تا من و تو باز هم فرصت کنیم تا از خوان بینهایت فیض الهی جرعه ای برگیریم، هر کس به قدر فهم خویش...
خداوند هر نعمتی را در طعبی نهفته است و هر رنجی را پاداشی درخور داده..
اصلا رسیدن به خدا آسان نیست و دلی میخواهد مانند رستم تا هفت خوان عشق را با چشم دل گذراند و به او رسید...
رنج و طعب تشنگی و گشنگی را با آب رحمت و آمرزش خویش پاداش داده و روحت را که پادشاه وجود توست برای رسیدن به قله کوله ای نهاده که محتوای آن همه نخوردن است و نیاشامیدن ..
نه خوردن و آشامیدنی از نوع جمادی که این هم هست و این شرط ظاهری قبولی روزه است ، اما تو را فرموده است که روحت را نیز در این چشمه جاری و دریای بیکران شستشو دهی و زنگار هفته و ماه را بشویی...
دل از دنیا بکنی ..
و دلت را به ماوراء گره زنی ریسمان بندگیت را محکم کنی تا خنجر دنیا نتواند آن را بگسلد...
پشته فراهم همی کنی تا شب دیجور را به صبح توانی رساند...
خودت را بسازی تا سازنده باشی ...
درونت را همچنان که از طعام تهی میکنی از تمام معاصی بشویی
تیری شوی که تنها هدفش خدا باشد...
....
خدا را درین نیمه شبها اگر یافتی
درویشی مهمان پادشاهی بود چون بطعام بنشستند کمتر از آن خورد که ارادت او بود و چون به نماز برخاستند، بیش ازآن کرد که عادت او تا ظن صلاحیت در حق او زیادت کنند.
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی کین ره که تو میروی به ترکستان است
چون به مقام خویش آمد سفره خواست تا تناولی کند.
پسری صاحب فراست داشت گفت: ای پدر باری به مجلس سلطان در طعام نخوردی، گفت: در نظر ایشان چیزی نخوردم که بکار آید. گفت: نماز را هم قضا کن که چیزی نکردی تا بکار آید
ای هنر ها گرفته بر کف دست عیبها بر گرفتته زیر بغل
تا چه خواهی خریدن ای مغرور روز در ماندگی بسیم دغل

دلم را به جرعه ای از زلال چشمانت میبازم!
آرزوهای دور و درازم را به تبسمی شیرین بر لبانت وا مینهم!
گوش جانم را به ترنم خوش آهنگ کلامت میسپارم!
نگاهم را به رد پایت بر روی تن خشک برگها میلغزانم!
آخرین توانم را در گلویم جمع میکنم و فریادت میزنم
اما هر چه میکنم کلمات از دهانم خارج نمیشوند
من درون خودم زندانیم..
خودم قفسی ساخته ام از خودم برای خودم...
تو را رها میبینم که میگذری...
من بالهای زخمیم را به اشک میشویم و منتظر میمانم که برگردی.
برمیگردی؟
ای روزهای رفته در خواب غفلت
ای لحظه های گذشته در بیخودی
.
.
.
اما افسوس....
که آب رفته به جوی نیاید...
جوانی به مرحوم شیخ حسنعلی نخودکی(یکی از علمای بزرگ) گفت: که من سه قفل در زندگی دارم که از شما طلب سه کلید میکنم، تا آن قفلها را باز کنم. قفل اول:میخواهم ازدواج خوب و موفقی داشته باشم.شیخ فرمود:نمازت را اول وقت بخوان. قفل دوم:میخواهم کارم برکت داشته باشم. شیخ فرمود:نمازت را اول وقت بخوان. قفل سوم:میخواهم عاقبت بخیر از دنیا بروم. شیخ فرمود:نمازت را اول وقت بخوان جوان گفت:سه قفل با یک کلید؟!!شیخ فرمود:نماز اول وقت شاه کلید است و همه قفل ها را باز میکند.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید