غزلی از مقام معغظم رهبری ،امام خامنه ای (حفظه الله تعالی)
سر خوش ز سبوی غم پنهانی خویشم چون زلف تو سر گرم پریشانی خویشم
در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش چون آینه خو کرده به حیرانــی خویشم
لب باز نکردم به خروشی و فغانــــی من محـرم راز دل طوفانــــــــی خویشم
یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی عمریست پشیمان ز پشیمانــــی خویشم
از شوق شکر خند لبش جان نسپردم شرمنده جانان ز گرانجانـــــــی خویشم
بشکسته ترازخویش ندیدم به همه عمر افسرده دل از خویشم وزندانـی خویشم
هر چند (( امین)) بسته دنیا نیم اما دلبسته یاران خراسانــــی خویشم
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید